گرفته شده از : وب نوشت مدرسه علوم دینی صلاح الدین ایوبی

عبدالعزیز مولودی
در انتقاد از وضعيت كنوني جامعه كردي در ايران، از نظر فردي و اجتماعي، همواره به اين نكته اشاره كرده‌ام كه جامعه ما در شرايط خاصي بسر مي‌برد. از يك سو ساختار سنتي هر چند با چالش جدي مواجه شده است، اما هنوز راه برون رفت از آن را پيش رو داشته، در آن دست و پا مي‌زند. از سوي ديگر برخي از ناب‌ترين تجربه‌هاي تكنولوژي مدرن را قشر جوان ما دارد تجربه مي‌كند. راستي، اين منظومه ناهماهنگ كجا مي‌رود؟ آيا مي‌توان به آينده آن خوشبين بود؟ چگونه مي‌توان اين منظومه ناهماهنگ را بازسازي و نوسازي كرد؟ آيا بي‌اعتمادي فردي به آينده، ناشي از بي‌اعتمادي اجتماعي است يا به عكس؟
منبع: سایت نشتیمان

 محمود ویسی

به نام آنکه با هم بودن و برای هم بودن از آیات او است .

برای تأمین و نیل به یک زندگی موفق رعایت نکات ذیر بسیار ضروری می نماید تا بستری مناسب در راستای «تعاون علی البر و التقوی »فراهم گردد .

هن لباس لکم و انتم لباس لهن و لهن مثل الذی علیهن بالمعروف

1-همواره به یاد بسپارید که با یک انسان زندگی می کنید و او حق این را دارد که با شما اختلاف نظر داشته باشد . منبع : سایت نوگرا

علی عزیزی

پيامبر اسلام مي‌فرمايد : المؤمن مرآة المؤمن . چارلز هورتون كولي ( 1929 – 1864 ) يكي از جامعه‌شناسان غربي مي‌گويد : هر فردي خود را در آينه‌ي ديگران مي‌بيند و مي‌شناسد .

و در كل جامعه‌شناسان بر اين واقفند كه انسان طبيعتاً موجودي اجتماعي است . اينها همگي دال بر آنست كه فرد براي رفع نيازهاي انساني ( اعم از مادي و معنوي ) خويش بايد اجتماعي زندگي كند .

چون جامعه براي فرد به مشابه‌ي آينه‌اي مي‌باشد كه فرد در آن مي‌تواند نقاط ضعف و قوت خويش را بيابد و هر چه زودتر در راستاي حذف يا اصلاح معايب خود گام بردارد و نقاط قوت و محاسن را نيز هر چه بيشتر تقويت و افزايش دهد . و قله‌هاي بهروزي و كاميابي را بيابد و طي كند . و ...

«بحثی که امشب قرار است من درباره‌ی آن بحث کنم بحثی است که بحث روز است، و موضوعی است که ابهامات زیادی دارد یا حداقل در آن ابهام ایجاد می‌کنند این موضوع عبارت است از: اسلام و کُرد یا کرد و اسلام و به عبارتی دیگر دین و ملیت و به عبارتی دیگر مسلمان بودن و کرد بودن است. آیا مسلمان بودن و کرد بودن با هم جور در می‌آیند یا نمی‌آیند؟ اگر با هم جور در نمی‌آیند کدام را باید انتخاب کنیم؟ اگر با هم موافق‌اند این توافق چگونه حاصل شده است؟ بدیهی است برای مایی که هر دوی اینها (مسلمان و کرد) هستیم دوست داریم این دو با هم تضادی نداشته باشند

منبع : وب نوشت بنکه ی بیر

نویسنده : إبراهيم بن عبد الله الدويش

  مترجم : سردار شمامی

 اينها تيرهاي هستند كه دلها را شكار ميكنند، هدفم فضيلتهايي است كه مي توان به وسيله ي آن دلها را به دست آورد ، و عيبها را پوشاند ، و از لغزشها در گذشت . و  ويژگيهايي هستند كه تأثيراتي سريع و فعال بر دل و درون مي گذارند .

و اينك اي دوست عزيز تيرهاي سريعي كه به محض رها كردن دلها را تسليم خود مي كند ،  پس بر آنها حريص باش و براي بهتر انجام دادن آن از تلاش و كوشش بي وقفه و حكيمانه تنبلي مكن و از خداوندگار منان طلب ياري بجو.

  نویسنده : شورش حسن/که رکوک                         مترجم : احمد عباسی

عده ای از روشن فکران وسیاست مداران معتقداند که بحث از قضیه ی کُرد در این شرایط، زائد و بی مورد است. چون این بحث از چهار چوب یک قضیه خارج ، وملت کرد به حقوق خویش دست یافته ودارای حکومت منطقه ای  خود می با شد ، لذا ا نگیزه ای برای دامن زدن مجد د بدان و دیگران و به  خصوص مسلمانان  را در باره ی آن مورد خطا ب  قرار دادن ، وجود ندارد . بویژه که کرد ها در اشغا ل عراق هم پیمان نیروهای آمریکا یی بود ند .

     پس مطرح کردن این مسأله به عنوان یک مسأله ی اسلامی غیرمنطقی است و طرح آن درسایه ی آن همه کوشش های دیپلماسی که سیاست مداران کرد جنبه ی منفی آن راپی گرفته اند ، عقیم وبی نتیجه خواهدبود. البته  این طرز  تفکر گر چه صراحتاً از زبان آن عده از روشن فکران اسلامی شنیده نشده ، ولی بوی مشمئز کننده ی آن آشکارا به مشام روشن فکران کرد می رسد .

    بنا براین  باید در راستای زدودن این  غموض و ابهام  کوشید و کسانی که حا صل  رسالت والای ا سلام هستند – که  هدف از آن  جز عادت انسان چیز دیگری  نیست – مورد  خطاب  قرار داد تا در این باره آگاهی کامل یابند و معضل تاریخی برادران کرد خود رادر یابند که جهت ها و دست های ناپاک بسیاری می کوشند آن را از گستره ی اسلام و راه حل های اسلامی خارج نمایند.

              دولتها همه بعد از جنگ وايرانگر جهاني دوم به فكر تشكيل سازماني بين‌المللي افتادند ، تا اينكه ابرقدرتها و يا قدرتمندان را مهار نمايد و نگذارد ديگر بار آنها سياست استعمار و استثمارگري را در حق ملتها و كشورها اتخاذ نمايند ، و صلح و آسايش و امنيت و پيشرفت را براي ملتها به ارمغان آورد ، و تا – بنا به عبارت خود منشور سازمان ملل متحد - « نسلهاي آينده را از آفت جنگ در امان بدارند » .